Archiwa tagu: życie w Nowej Zelandii

Koniec świata odnaleziony!

 

Rotoroa Island, czyli zwiedzania Nowej Zelandii ciąg dalszy

 

Udało się.

Dopłynęliśmy na Wyspę Rotoroa bez tsunami, trzęsień ziemi czy innych kataklizmów. Nie nie byliśmy pokłóceni, nie bolała nas głowa/brzuch/stopa/kolano/bark/oko/ząb. Nie zwymiotowałam na statku, za to pięknie świeciło słońce, a on zdążył mnie od rana wkurwić tylko raz. Kiedy myślałam więc, że wyczerpaliśmy już tygodniowy limit dobrych wiadomości, nadeszła ta najlepsza. Przybiliśmy do Rotoroa – z promu wysiadło 5 osób, z czego tylko my z zamiarem zostania na noc!!!

Mieliśmy dwie opcje zakwaterowania – wynająć 1 z 3 domków (630$ za noc), lub wynająć łóżko (35$ za noc). Wzięliśmy więc dwa łóżka, w końcu dzielenie się powierzchnią wspólną z obcymi ludźmi i życie w harmonii to moja specjalność.

Czytaj dalej Koniec świata odnaleziony!

Piekło istnieje i nazywa się centrum handlowe na miesiąc przed świętami

 

Nadchodzi ten czas w roku, kiedy człowiek boi się wyjść z domu, żeby znowu nie poczuć się jak ostatni gnój.

Skończyłam rozmyślać nad znalezieniem rozwiązań wszystkich zagadek tego świata, próbą rozwiązania konfliktów duchowych ludzkości i zakończyłam moja prywatną dramatyczną walkę mającą na celu odnalezienie egzystencjalnego sensu istnienia ludzi na Ziemi. Mogę śmiało powiedzieć, że zakończyłam tym samym etap szukania dowodów na istnienie piekła i nieba. Piekło istnieje i nazywa się centrum handlowe na miesiąc przed świętami.

 

Czytaj dalej Piekło istnieje i nazywa się centrum handlowe na miesiąc przed świętami

Zbyt leniwi, żeby żyć

 

Jacy są Nowozelandczycy?

 

Nie lubię Nowozelandczykówto może za dużo powiedziane, po prostu brzmi konkretnie i zwięźle oddaje charakter tekstu. Nie mogłabym mieszkać w Nowej Zelandii i nie lubić jej mieszkańców… bardziej ich samych jak i historie, opowiadające o tym jak im w życiu ciężko i strasznie traktuję z przymrużeniem oka.

Czytaj dalej Zbyt leniwi, żeby żyć

Co powiedziałabym sobie samej sprzed emigracji?

 

Wady i zalety emigracji?

 

Już zawsze życie będzie podzielone na „sprzed” i „po” wyjeździe z Polski. To „sprzed” będzie wydawało się coraz bardziej odległe, aż niebawem będziecie nawzajem próbowali sobie przypomnieć jak to właściwie było w tej Polsce.

Zamiast ludzi do których przez całe życie przywykłaś zaczną Cie otaczać obce twarze.

Początki w Melbourne będą przypominały wielokrotny upadek z czwartego piętra na beton. W kółko – wchodzisz, wchodzisz, wchodzisz i spadasz, spadasz, spadasz.

Czytaj dalej Co powiedziałabym sobie samej sprzed emigracji?